Zamek w Angers

Zamek w Angers położony jest nad rzeką Maine. Od X wieku była to siedziba książąt andegaweńskich, którzy wznieśli główną część budowli, mury obronne i kaplicę zamkową. W XII wieku właścicielami zamku zostali nowo poślubieni Godfryd V Plantagenet i Matylda, córka księcia Normandii i króla Anglii, Henryka I. Nowi właściciele dokonali pierwszej rozbudowy zamku. Za czasów Ludwika IX zamek przebudowano na fortecę. Wybudowano wówczas mur obronny o długości prawie kilometra. Na ścianach muru znajdowało się łącznie 17 wież w kształcie cylindrów z rozmieszczonymi naprzemiennie otworami strzelniczymi. Na zlecenie Ludwika, księcia Andegawenii, zostały przeprowadzone prace dekoracyjne wewnątrz zamku. Zamówiono m.in. arras złożony z siedmiu części, z wzorem utkanym na podstawie miniatur osnutych na Apokalipsie Świętego Jana. Współcześnie w galerii muzeum zamku w Angers eksponowanych jest 65 ocalałych i odrestaurowanych scen (pierwotnie istniało ich 105).

Jeden z późniejszych właścicieli, król Rene Andegaweński, kontynuował prace ulepszające, zbudował zameczek wejściowy na dziedzińcu oraz zatroszczył się o wygląd ogrodu. Sprowadził w tym celu z Prowansji kwiaty i krzewy. W następnych wiekach Angers był cytadelą, garnizonem i więzieniem. Do dzisiaj zachowały się mury obronne z wieżami, dwie średniowieczne bramy, północno-zachodnia brama miejska i południowa brama polna oraz zabudowania z XVIII wieku.