Zamek w Langeais

Zamek w Langeais został zbudowany w X wieku przez hrabiego Andegawenii, Fulko III Czarnego. Zamek wówczas pełnił rolę fortecy, chroniąc miasto Langeais przed intruzami.

Za czasów władania Ryszarda I Lwie Serce, fortyfikację zamku został znacząco rozbudowane a zamek osiągnął status ważnego punktu obronnego. W 1206 roku Château de Langeais zostało odbite przez ówczesnego króla Francji, Filipa II Augusta. W czasie trwania wojny stuletniej zamek został całkowicie zniszczony przez wojska angielskie.

Zamek został odbudowany za czasów rządzenia króla Ludwika XI. Styl w którym zamek został odbudowany prezentuję jeden z najlepszych przykładów ówczesnej, średniowiecznej architektury. Nowo zbudowany zamek posiada liczne wieże kominowe, co o owych czasach było dość powszechne w budynkach o podobnej strukturze.

Wielka sala zamkowa w Château de Langeais była miejscem ślubu oraz wesela Anny Bretońskiej z królem Francji, Karolem VIII Walezjuszem. Małżeństwo to zapoczątkowało permanentną unię pomiędzy Bretanią a Francją.

W 1886 roku zamek został kupiony przez Jacques’a Siegfrieda. Wówczas rozpoczęły się prace restauracyjne na przywróceniem zamkowi dawnej świetności. W ramach programu restauracyjnego została odbudowana część oryginalna zamku a także powiększony zbiory obrazów rzeźb oraz innych przedmiotów dekoracyjnych wewnątrz budynku. Po zrealizowaniu części planów odbudowy Siegfried oddał zamek w ręce Instytutu Francuskiego, który jest właścicielem zamku do dnia dzisiejszego.

Zamek w Langeais posiada status monumentu historycznego dzięki czemu podlega ochronię przez Francuskie Ministerstwo Kultury.